halloo

សម្រែកហៅ

1. interjection អាឡូ, អេយ៍
   Used to call someone from a distance or to urge on hunting dogs.
   ប្រើសម្រាប់ស្រែកហៅពីចម្ងាយ ឬស្រែកដាស់តឿនឆ្កែប្រមាញ់។
   "Halloo! Anyone over there?" he cried.
   គាត់បានស្រែកថា «អេយ៍! មាននរណានៅទីនោះទេ?»
2. verb ស្រែកហៅ, បន្លឺសំឡេងហៅ
   To shout to get someone's attention.
   ស្រែកឮៗដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍។
   He hallooed across the valley.
   គាត់បានស្រែកហៅកាត់តាមជ្រលងភ្នំ។

Synonyms: holler, shout, call, hail

Antonyms: whisper

Forms: hallooed, hallooing, halloos