hound

ឆ្កែប្រមាញ់

1. noun ឆ្កែប្រមាញ់, ឆ្កែព្រាន
   a dog of a breed used for hunting
   ពូជឆ្កែដែលគេចិញ្ចឹមសម្រាប់បរបាញ់សត្វ
   The hunters used hounds to track the deer.
   ក្រុមព្រានព្រៃបានប្រើឆ្កែប្រមាញ់ដើម្បីតាមដានសត្វក្តាន់។
2. verb តាមរំខាន, តាមសួរដេញដោល, តាមយាយី
   to harass or pursue relentlessly
   តាមរំខាន ឬតាមដានឥតឈប់ឈរ
   Reporters hounded the actor for an interview.
   ក្រុមអ្នកសារព័ត៌មានបានតាមរំខានតារាសម្តែងរូបនោះដើម្បីសុំសម្ភាសន៍។

Synonyms: canine, dog, harass, badger, pester

Antonyms: leave alone, comfort

Forms: hounds, hounding, hounded