huff

ដកដង្ហើមធំដោយខឹង

1. verb ដកដង្ហើមធំដោយខឹង, ដកដង្ហើមញាប់
   to blow or breathe out noisily, often in anger or exhaustion
   ដកដង្ហើមឮខ្លាំងៗដោយសារខឹង ឬហត់នឿយ
   She huffed in annoyance and walked away.
   នាងបានដកដង្ហើមធំដោយធុញទ្រាន់ រួចដើរចេញទៅ។
2. noun កំហឹង, ការអន់ចិត្ត
   a fit of irritation or offended silence
   អារម្មណ៍ខឹងរអ៊ូរទាំ ឬអន់ចិត្ត
   He left the meeting in a huff.
   គាត់បានចាកចេញពីកិច្ចប្រជុំទាំងអន់ចិត្ត។

Synonyms: pant, blow, puff, temper

Forms: huffed, huffing, huffs