induce

បណ្ដាលឱ្យកើតមាន

1. verb បណ្ដាលឱ្យកើតមាន, បង្កឱ្យមាន, ធ្វើឱ្យកើត
   to cause or bring about something
   បង្កឱ្យកើតមានអ្វីមួយឡើង
   Stress can induce headaches.
   ភាពតានតឹងអាចបណ្ដាលឱ្យឈឺក្បាល។
2. verb បញ្ចុះបញ្ចូល, លួងលោម
   to persuade or convince someone to do something
   បញ្ចុះបញ្ចូល ឬលួងលោមនរណាម្នាក់ឱ្យធ្វើអ្វីមួយ
   Nothing could induce him to change his mind.
   គ្មានអ្វីអាចបញ្ចុះបញ្ចូលគាត់ឱ្យប្តូរចិត្តបានឡើយ។

Synonyms: cause, produce, persuade, prompt, provoke

Antonyms: prevent, discourage, stop

Forms: induces, induced, inducing