lance

លំពែង

1. noun លំពែង
   a long weapon with a pointed metal head
   អាវុធវែងដែលមានចុងស្រួចធ្វើពីដែក
   The knight held a heavy lance.
   ទាហានសេះបានកាន់លំពែងដ៏ធ្ងន់មួយ។
2. verb ចោះ, វះ
   to prick or cut open with a sharp instrument
   ចោះ ឬវះដោយឧបករណ៍មុតស្រួច (ជាពិសេសសម្រាប់ខ្ទុះ)
   The doctor had to lance the boil.
   វេជ្ជបណ្ឌិតត្រូវចោះបូសនោះ។

Synonyms: spear, pike, pierce, puncture

Forms: lances, lanced, lancing