lease

កិច្ចសន្យាជួល

1. noun កិច្ចសន្យាជួល, ការជួល
   a legal agreement to use property for a specific period of time in exchange for payment
   កិច្ចព្រមព្រៀងស្របច្បាប់ដើម្បីប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងរយៈពេលកំណត់ដោយបង់ថ្លៃ
   The lease expires next month.
   កិច្ចសន្យាជួលនឹងផុតកំណត់នៅខែក្រោយ។
2. verb ជួល, ដាក់ឱ្យជួល
   to use or allow someone to use property for a period of time in return for payment
   ជួលយកមកប្រើ ឬដាក់ទ្រព្យឱ្យគេជួលប្រើជាថ្នូរនឹងប្រាក់
   They decided to lease an apartment.
   ពួកគេបានសម្រេចចិត្តជួលបន្ទប់មួយ។

Synonyms: rent, charter, hire, contract

Forms: leases, leased, leasing