liege

ម្ចាស់ក្សត្រ

1. noun ម្ចាស់ក្សត្រ, ចៅហ្វាយនាយ, ស្តេចត្រាញ់
   a lord or sovereign entitled to feudal allegiance and service
   ស្តេច ឬម្ចាស់ដីក្នុងសម័យសក្ដិភូមិដែលទទួលបានភក្តីភាពពីអ្នកដទៃ
   The knight swore loyalty to his liege.
   អ្នកចម្បាំងបានស្បថភក្តីភាពចំពោះម្ចាស់ក្សត្ររបស់ខ្លួន។
2. adjective ស្មោះត្រង់, ភក្តី
   having the right to feudal service, or bound to render feudal service
   ដែលបង្ហាញពីភក្តីភាព ឬមានសិទ្ធិទទួលបានភក្តីភាពក្នុងប្រព័ន្ធសក្ដិភូមិ
   They bowed before their liege lord.
   ពួកគេបានឱនក្បាលគោរពនៅចំពោះមុខព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ។

Synonyms: lord, master, sovereign, feudal lord, vassal

Antonyms: servant, subject

Forms: lieges