lonely

ឯកោ

1. adjective ឯកោ, កណ្តោចកណ្តែង, អផ្សុក
   sad because of being alone or having no friends
   កើតទុក្ខដោយសារនៅម្នាក់ឯង ឬគ្មានមិត្តភក្តិ
   He felt very lonely in the new city.
   គាត់មានអារម្មណ៍ឯកោខ្លាំងណាស់នៅក្នុងទីក្រុងថ្មីនោះ។
2. adjective ដាច់ស្រយាល, ស្ងាត់ជ្រងំ
   far away from other people; isolated
   ឆ្ងាយដាច់ពីមនុស្សម្នា ឬដាច់ស្រយាល
   They live in a lonely house in the hills.
   ពួកគេរស់នៅក្នុងផ្ទះដាច់ស្រយាលមួយនៅលើភ្នំ។

Synonyms: solitary, isolated, alone, desolate, lonesome

Antonyms: accompanied, popular

Forms: lonelier, loneliest