manacle

ខ្នោះដៃ

1. noun ខ្នោះដៃ, ច្រវាក់
   a metal band or chain fastened around the wrist of a prisoner
   ដែកសម្រាប់ដាក់កដៃអ្នកទោស
   The police placed manacles on the suspect's wrists.
   ប៉ូលិសបានដាក់ខ្នោះដៃលើកដៃរបស់ជនសង្ស័យ។
2. verb ដាក់ខ្នោះ, ចងជើងចងដៃ
   to put handcuffs on someone or restrict their freedom
   ដាក់ខ្នោះដៃនរណាម្នាក់ ឬរឹតត្បិតសេរីភាព
   The prisoner was manacled and led away.
   អ្នកទោសត្រូវបានគេដាក់ខ្នោះដៃ ហើយនាំយកទៅ។

Synonyms: handcuff, shackle, fetter, chain, restrain

Antonyms: free, release, liberate

Forms: manacled, manacling, manacles