mendicant

អ្នកសុំទាន

1. noun អ្នកសុំទាន, អ្នកបិណ្ឌបាត
   a beggar or a member of a religious order who lives by begging
   អ្នកសុំទាន ឬអ្នកបួសដែលចិញ្ចឹមជីវិតដោយការដើរសុំទានឬបិណ្ឌបាត
   A mendicant stood near the temple gate.
   អ្នកសុំទានម្នាក់បានឈរក្បែរខ្លោងទ្វារវត្ត។
2. adjective ដែលសុំទាន, ដែលចិញ្ចឹមជីវិតដោយសុំគេ
   practicing begging or living on alms
   ដែលប្រកបរបរសុំទាន ឬរស់នៅដោយសារទានអ្នកដទៃ
   He joined a mendicant order of monks.
   គាត់បានចូលរួមជាមួយនិកាយសង្ឃដែលរស់នៅដោយបិណ្ឌបាត។

Synonyms: beggar, pauper, almsman, cadger

Antonyms: donor, benefactor

Forms: mendicants