mischief

ភាពខូចខិល

1. noun ភាពខូចខិល, ការលេងខូច, ភាពរពិស
   playful misbehavior or troublemaking, especially in children
   អាកប្បកិរិយារពិស ឬខូចខិលបែបលេងសើច ជាពិសេសក្មេងៗ
   The boys are always up to some mischief.
   ក្មេងប្រុសៗទាំងនោះតែងតែធ្វើរឿងខូចខិលជានិច្ច។
2. noun ការខូចខាត, គ្រោះថ្នាក់
   harm or damage caused by someone or something
   ការខូចខាត ឬគ្រោះថ្នាក់ដែលបង្កឡើងដោយនរណាម្នាក់
   The storm caused great mischief to the crops.
   ព្យុះបានបង្កការខូចខាតយ៉ាងខ្លាំងដល់ដំណាំ។

Synonyms: naughtiness, trouble, badness, harm, damage

Antonyms: obedience, goodness