mortise

ដំណាប់

1. noun ដំណាប់, ប្រហោងដំណាប់ឈើ
   a hole or recess cut into a piece of wood or stone to receive a tenon
   ប្រហោងដែលគេចោះក្នុងឈើ ឬថ្ម ដើម្បីស៊កដែកឬចុងឈើ (ចង្កា)
   The carpenter cut a precise mortise in the beam.
   ជាងឈើបានចោះដំណាប់យ៉ាងច្បាស់លាស់នៅលើធ្នឹម។
2. verb ចោះដំណាប់, ភ្ជាប់ដោយដំណាប់
   to join or secure with a mortise and tenon
   ចោះប្រហោងដំណាប់ ឬភ្ជាប់ឈើដោយដំណាប់និងចង្កា
   The frame was mortised together securely.
   គ្រោងត្រូវបានចោះដំណាប់ភ្ជាប់គ្នាយ៉ាងមាំ។

Synonyms: slot, groove, socket, hole

Forms: mortises, mortised, mortising