occlusive
/əˈkluː.sɪv/ព្យញ្ជនៈផ្ទុះ
- noun ព្យញ្ជនៈផ្ទុះ, សូរសំឡេងផ្ទុះa consonant sound made by briefly blocking the airflow in the vocal tractសូរសំឡេងព្យញ្ជនៈដែលបន្លឺឡើងដោយការបិទខ្ទប់ខ្យល់មួយភ្លែតក្នុងបំពង់សំឡេងSounds like /p/ and /t/ are occlusives.
សូរសំឡេងដូចជា /p/ និង /t/ គឺជាព្យញ្ជនៈផ្ទុះ។ - adjective ដែលបិទខ្ទប់, ដែលការពារមិនឱ្យហួតserving to close, obstruct, or prevent moisture lossដែលបម្រើដល់ការបិទ ស្ទះ ឬទប់ស្កាត់ការបាត់បង់សំណើមPetroleum jelly is an effective occlusive agent for dry skin.
វ៉ាសឺលីនគឺជាសារធាតុបិទទប់សំណើមដ៏មានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ស្បែកស្ងួត។
Synonyms: stop, plosive, blocking
Forms: occlusives
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
matzo meekness mezcal misanthrope misanthropic misleadingly mortician necrophilia neurone norland northeastward oblate overworld palfrey papillae pawnshop peptic perineum perovskite phaeton photoreceptor piezo pigeonhole pimento
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.