orphan

ក្មេងកំព្រា

1. noun ក្មេងកំព្រា, កូនកំព្រា
   a child whose parents are dead
   កុមារដែលឪពុកម្តាយបានស្លាប់ចោល
   He became an orphan at the age of six.
   គាត់បានក្លាយជាក្មេងកំព្រានៅអាយុប្រាំមួយឆ្នាំ។
2. verb ធ្វើឱ្យកំព្រា
   to cause a child to lose parents
   បណ្តាលឱ្យកុមារបាត់បង់ឪពុកម្តាយ
   The war orphaned thousands of children.
   សង្គ្រាមបានធ្វើឱ្យកុមាររាប់ពាន់នាក់ក្លាយជាក្មេងកំព្រា។

Synonyms: waif, foundling

Forms: orphaned, orphaning, orphans