outlaw

ជនក្រៅច្បាប់

1. noun ជនក្រៅច្បាប់, ចោរ
   a person who has broken the law and is hiding from the police
   មនុស្សដែលបានបំពានច្បាប់ ហើយកំពុងរត់គេចពីប៉ូលិស
   The sheriff tried to catch the dangerous outlaw.
   មេប៉ូលិសបានព្យាយាមចាប់ជនក្រៅច្បាប់ដ៏គ្រោះថ្នាក់រូបនោះ។
2. verb ហាមប្រាមតាមផ្លូវច្បាប់, ចាត់ទុកជាខុសច្បាប់
   to make something illegal
   ធ្វើឱ្យអ្វីមួយក្លាយជាខុសច្បាប់
   The government decided to outlaw smoking in public parks.
   រដ្ឋាភិបាលបានសម្រេចហាមឃាត់ការជក់បារីនៅតាមសួនសាធារណៈ។

Synonyms: criminal, bandit, ban, prohibit, forbid

Antonyms: legalize, permit, allow

Forms: outlawed, outlawing, outlaws