pandita
/pʌnˈdiː.tə/បណ្ឌិត
- noun បណ្ឌិត, អ្នកប្រាជ្ញa wise or learned person, especially in Hindu or Buddhist philosophyអ្នកចេះដឹង ឬអ្នកប្រាជ្ញ ជាពិសេសក្នុងទស្សនវិជ្ជាព្រហ្មញ្ញ ឬព្រះពុទ្ធសាសនាThe venerable pandita taught ancient scriptures at the monastery.
ព្រះតេជគុណបណ្ឌិតបានបង្រៀនគម្ពីរបុរាណនៅវត្តអារាម។
Synonyms: scholar, pundit, sage, master
Antonyms: fool, ignoramus
Forms: panditas
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
monatomic monopolar murrelet mussy myometrium neap noctilucent nonclinical nonporous oolite outturn paintable parliamentarism parvenu pattee pecten pennon perfectness perianal periplus petrification phalarope pianola pilau
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.