pin

ម្ជុល

1. noun ម្ជុល, កូនខ្ទាស់
   a small thin piece of metal used for fastening things together
   លោហៈតូចស្តើងស្រួចសម្រាប់ខ្ទាស់វត្ថុជាមួយគ្នា
   Use a pin to hold the paper in place.
   ប្រើម្ជុលខ្ទាស់ដើម្បីទប់ក្រដាសឱ្យនៅនឹងមួយកន្លែង។
2. verb ខ្ទាស់, ដោត
   to attach something with a pin
   ភ្ជាប់ ឬដោតអ្វីមួយដោយប្រើម្ជុលខ្ទាស់
   She pinned the note onto the board.
   នាងបានខ្ទាស់ក្រដាសកំណត់ចំណាំទៅលើក្ដារខៀន។

Synonyms: fasten, attach, clip, peg, tack

Antonyms: unpin, detach

Forms: pins, pinned, pinning