plaything

ប្រដាប់ក្មេងលេង

1. noun ប្រដាប់ក្មេងលេង, របស់លេង
   a toy or an object to play with
   តុក្កតា ឬវត្ថុសម្រាប់លេងកម្សាន្ត
   The baby dropped his plaything on the floor.
   ទារកបានទម្លាក់ប្រដាប់ក្មេងលេងរបស់គេទៅលើឥដ្ឋ។
2. noun ឧបករណ៍លេងសើច, មនុស្សដែលគេយកមកលេងសើច
   a person treated as an object for someone's amusement
   មនុស្សដែលត្រូវគេចាត់ទុកដូចជាវត្ថុសម្រាប់កម្សាន្តលេង
   He did not want to be anyone's plaything.
   គាត់មិនចង់ក្លាយជាឧបករណ៍លេងសើចរបស់អ្នកណាឡើយ។

Synonyms: toy, trinket, pawn, puppet

Forms: playthings