pliant

ទន់ភ្លន់

1. adjective ទន់, ងាយបត់បែន, ស្វិត
   bending readily and flexible without breaking
   ដែលបត់បែនបានស្រួល និងទន់ដោយមិនបាក់
   The leather became pliant after being oiled.
   ស្បែកនោះប្រែជាទន់បន្ទាប់ពីលាបប្រេងរួច។
2. adjective ងាយបញ្ចុះបញ្ចូល, ស្ដាប់បង្គាប់
   easily influenced or controlled by other people
   ដែលងាយទទួលរងឥទ្ធិពល ឬងាយគ្រប់គ្រងដោយអ្នកដទៃ
   He has a pliant nature and agrees with everyone.
   គាត់មានចរិតងាយបញ្ចុះបញ្ចូល និងយល់ស្របជាមួយមនុស្សគ្រប់គ្នា។

Synonyms: flexible, supple, yielding, adaptable, malleable

Antonyms: rigid, stiff, inflexible