predicate

កិរិយាសព្ទរួម

1. noun កិរិយាសព្ទរួម, កន្សោមពាក្យបញ្ជាក់ប្រធាន
   the part of a sentence containing a verb and stating something about the subject
   ផ្នែកនៃប្រយោគដែលមានកិរិយាសព្ទ និងបញ្ជាក់សេចក្តីអំពីប្រធាន
   In 'She runs fast', 'runs fast' is the predicate.
   នៅក្នុងប្រយោគ 'She runs fast' ពាក្យ 'runs fast' គឺជាកិរិយាសព្ទរួម (predicate)។
2. verb ផ្អែកលើ, អាស្រ័យលើ
   to base something on a particular truth or belief
   ពឹងផ្អែក ឬយកអ្វីមួយធ្វើជាមូលដ្ឋាន
   The theory is predicated on logical assumptions.
   ទ្រឹស្តីនេះត្រូវបានផ្អែកលើការសន្មតបែបតក្កវិជ្ជា។

Synonyms: base, ground, found, establish

Forms: predicates, predicating, predicated