probity
/ˈproʊ.bə.t̬i/ភាពស្មោះត្រង់
- noun ភាពស្មោះត្រង់, សុចរិតភាព, សច្ចធម៌the quality of having strong moral principles; honesty and decencyគុណសម្បត្តិនៃការមានគោលការណ៍សីលធម៌រឹងមាំ ឬភាពស្មោះត្រង់សុចរិតNo one doubted the financial probity of the judge.
គ្មាននរណាម្នាក់សង្ស័យលើសុចរិតភាពផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរបស់ចៅក្រមនោះឡើយ។
Synonyms: integrity, honesty, uprightness, decency, morality
Antonyms: dishonesty, corruption, deceit
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
parabola parishioner periwinkle perpetuation peterman poh polycystic polyp pompano potpourri prance precipitously proboscis proclivity proprietorship punto purser ramada rapacious redefinition regionalism regurgitation repossession rhinitis
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.