propitiate

បួងសួងលួងលោម

1. verb បួងសួងលួងលោម, សម្របសម្រួលឱ្យបាត់ខឹង, បន់ស្រន់
   to win or regain the favor of a god, spirit, or person by doing something that pleases them
   ធ្វើឱ្យព្រះ វិញ្ញាណ ឬមនុស្សបាត់ខឹង ឬពេញចិត្តឡើងវិញ
   They offered sacrifices to propitiate the angry gods.
   ពួកគេបានថ្វាយយញ្ញបូជាដើម្បីបួងសួងលួងលោមទេវតាដែលខឹងសម្បា។

Synonyms: appease, placate, pacify, mollify, conciliate

Antonyms: provoke, anger, enrage

Forms: propitiates, propitiating, propitiated