ranked

ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់

1. adjective ដែលជាប់ចំណាត់ថ្នាក់, ដែលមានលំដាប់ថ្នាក់
   having a specified position in a hierarchy or list
   ដែលមានទីតាំង ឬលំដាប់ជាក់លាក់ក្នុងបញ្ជី
   He is a high-ranked official.
   គាត់ជាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ (មានឋានន្តរស័ក្តិខ្ពស់)។
2. verb បានចាត់ថ្នាក់, បានជាប់លំដាប់
   past tense and past participle of rank
   កាលអតីតនៃពាក្យ rank (បានរៀបលំដាប់ ឬចាត់ថ្នាក់)
   She ranked first in the exam.
   នាងបានជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខមួយក្នុងការប្រឡង។

Synonyms: classified, graded, ordered, rated, placed

Antonyms: unranked