rattle

រលាក់ឮក្រោកក្រាក

1. verb រលាក់ឮក្រោកក្រាក, បន្លឺសំឡេងរលាក់
   to make a rapid succession of short, sharp knocking sounds
   ធ្វើឱ្យឮសូរក្រោកក្រាកញាប់ៗជាប់គ្នា
   The old windows rattle in the wind.
   បង្អួចចាស់ៗរលាក់ឮក្រោកក្រាកដោយសារខ្យល់។
2. verb ធ្វើឱ្យភ័យ, ធ្វើឱ្យស្លន់
   to make someone nervous or worried
   ធ្វើឱ្យនរណាម្នាក់ភ័យខ្លាច ឬបាត់បង់ភាពស្ងប់ស្ងាត់
   The unexpected question rattled him.
   សំណួរដែលនឹកស្មានមិនដល់នោះបានធ្វើឱ្យគាត់ស្លន់ស្លោ។
3. noun ឧបករណ៍ក្រឡុកកូនក្មេង
   a baby's toy that makes a sound when shaken
   ប្រដាប់ប្រដាក្មេងលេងដែលបន្លឺសំឡេងនៅពេលក្រឡុក
   The baby shook the plastic rattle.
   ទារកបានក្រឡុកឧបករណ៍ក្រឡុកជ័រ។

Synonyms: clatter, shake, fluster, nerve

Antonyms: calm, soothe

Forms: rattled, rattling, rattles