reed

ដើមត្រែង

1. noun ដើមត្រែង, ត្រែង, ដើមបបុស
   a tall, slender plant growing in water or moist ground
   រុក្ខជាតិដើមខ្ពស់ស្រឡូនដែលដុះនៅក្បែរទឹក ឬដីសើម
   Reeds were growing along the riverbank.
   ដើមត្រែងដុះតាមមាត់ច្រាំងទន្លេ។
2. noun អណ្ដាតឧបករណ៍តន្ត្រី
   a thin strip of cane or metal in some wind instruments
   បន្ទះស្តើងនៅក្នុងឧបករណ៍ភ្លេងផ្លុំសម្រាប់បង្កើតសំឡេង
   He had to replace the reed in his saxophone.
   គាត់ត្រូវផ្លាស់ប្តូរអណ្តាតនៅក្នុងឧបករណ៍ saxophone របស់គាត់។

Synonyms: cane, stalk, rush

Forms: reeds