reedy

ស្រួយតូច

1. adjective ស្រួយតូច, ស្តើង, តូចស្រួយ
   having a thin, high, and piping sound (of a voice or sound)
   ដែលមានសំឡេងតូច ស្រួច ឬស្តើង (សំឡេងនិយាយ ឬឧបករណ៍)
   He spoke in a thin, reedy voice.
   គាត់បាននិយាយដោយសំឡេងតូចស្រួយ។
2. adjective ដុះពេញដោយដើមត្រែង
   full of or covered with reeds
   ដែលពោរពេញដោយដើមត្រែង
   Ducks hid along the reedy banks of the river.
   សត្វទាបានលាក់ខ្លួនតាមមាត់ច្រាំងទន្លេដែលដុះពេញដោយដើមត្រែង។

Synonyms: shrill, squeaky, piping, thin, slender

Antonyms: deep, resonant, rich

Forms: reedier, reediest