repel

បណ្តេញ

1. verb បណ្តេញ, ទប់ស្កាត់, រុញច្រានចេញ
   to force someone or something to move away or stop attacking
   រុញច្រាននរណាម្នាក់ ឬអ្វីមួយឱ្យចេញឆ្ងាយ ឬទប់ស្កាត់ការវាយប្រហារ
   This spray helps repel mosquitoes.
   ថ្នាំបាញ់នេះជួយបណ្តេញមូស។
2. verb ធ្វើឱ្យខ្ពើម, ធ្វើឱ្យធុញទ្រាន់
   to cause a feeling of strong dislike or disgust
   ធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍មិនចូលចិត្តខ្លាំង ឬខ្ពើមរអើម
   His rude behavior repelled everyone in the room.
   អាកប្បកិរិយាអសុរសរបស់គាត់បានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាក្នុងបន្ទប់ធុញទ្រាន់។

Synonyms: ward off, drive away, disgust, revolt, repulse

Antonyms: attract, invite

Forms: repelled, repelling, repels