reprieve

ការពន្យារទោស

1. verb ពន្យារទោស, ផ្អាកទោស
   to delay or cancel the punishment of someone
   ពន្យារពេល ឬលុបចោលការផ្ដន្ទាទោសនរណាម្នាក់
   The prisoner was reprieved at the last minute.
   អ្នកទោសត្រូវបានពន្យារទោសនៅនាទីចុងក្រោយ។
2. noun ការពន្យារទោស, ការធូរស្រាលមួយគ្រា
   a temporary delay of punishment or relief from difficulty
   ការពន្យារទោសបណ្តោះអាសន្ន ឬការធូរស្រាលពីទុក្ខលំបាកមួយរយៈ
   The rain gave farmers a brief reprieve from the heat.
   ភ្លៀងបានផ្ដល់ការធូរស្រាលមួយគ្រាដល់កសិករពីកម្ដៅថ្ងៃ។

Synonyms: pardon, respite, delay, relief

Antonyms: punish, condemn

Forms: reprieves, reprieved, reprieving