residence

លំនៅដ្ឋាន

1. noun លំនៅដ្ឋាន, ទីលំនៅ, គេហដ្ឋាន
   a place where someone lives
   កន្លែងដែលមនុស្សម្នាក់រស់នៅ
   The prime minister has an official residence in the capital.
   នាយករដ្ឋមន្ត្រីមាននិវេសនដ្ឋានផ្លូវការមួយនៅក្នុងរាជធានី។
2. noun ការស្នាក់នៅ, ការរស់នៅ
   the act of living in a particular place
   ទង្វើ ឬស្ថានភាពនៃការរស់នៅក្នុងកន្លែងណាមួយ
   He applied for permanent residence in Canada.
   គាត់បានដាក់ពាក្យស្នើសុំការស្នាក់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ក្នុងប្រទេសកាណាដា។

Synonyms: home, house, dwelling, abode, domicile

Forms: residences