revolt

បះបោរ

1. verb បះបោរ, ប្រឆាំង
   to rise in rebellion against authority
   ក្រោកឡើងបះបោរប្រឆាំងនឹងអាជ្ញាធរឬអំណាច
   The citizens revolted against the cruel ruler.
   ប្រជាពលរដ្ឋបានងើបបះបោរប្រឆាំងនឹងមេដឹកនាំដ៏ឃោរឃៅ។
2. noun ការបះបោរ
   an attempt to put an end to authority by rebellion
   ការងើបឡើងប្រឆាំងដើម្បីផ្តួលរំលំអាជ្ញាធរ
   The military quickly put down the peasant revolt.
   កងទ័ពបានបង្ក្រាបការបះបោររបស់កសិករយ៉ាងលឿន។

Synonyms: rebel, mutiny, uprising, insurrection, defy

Antonyms: obey, submit

Forms: revolts, revolted, revolting