rhetoric

វោហាសាស្ត្រ

1. noun វោហាសាស្ត្រ, ក្បួនវោហារ
   the art of speaking or writing effectively to persuade people
   សិល្បៈនៃការនិយាយឬសរសេរដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកដទៃ
   He was trained in classical rhetoric.
   គាត់ត្រូវបានបណ្តុះបណ្តាលផ្នែកវោហាសាស្ត្របុរាណ។
2. noun ពាក្យជោរ, ពាក្យវោហារ
   speech or writing that sounds impressive but may not be sincere or meaningful
   ការនិយាយដែលស្តាប់ទៅពិរោះតែគ្មានខ្លឹមសារពិតប្រាកដ
   The politician's speech was full of empty rhetoric.
   សុន្ទរកថារបស់អ្នកនយោបាយនោះពោរពេញទៅដោយពាក្យវោហារឥតខ្លឹមសារ។

Synonyms: oratory, eloquence, grandiloquence, bombast