ring

ចិញ្ចៀន

1. noun ចិញ្ចៀន
   a circular piece of jewelry worn on a finger
   គ្រឿងអលង្ការរាងជារង្វង់សម្រាប់ពាក់នៅម្រាមដៃ
   He bought a gold wedding ring.
   គាត់បានទិញចិញ្ចៀនអាពាហ៍ពិពាហ៍មាសមួយវង់។
2. verb រោទ៍, បន្លឺសំឡេង, តេ
   to make a clear sound like a bell, or to call someone by phone
   បន្លឺសំឡេងដូចកណ្តឹង ឬទូរស័ព្ទទៅនរណាម្នាក់
   The telephone started to ring.
   ទូរស័ព្ទចាប់ផ្តើមរោទ៍។
3. noun រង្វង់, សង្វៀន
   a round shape or an enclosed area for boxing or circus
   រាងជារង្វង់ ឬទីលានប្រកួតប្រដាល់
   The boxers stepped into the ring.
   កីឡាករប្រដាល់បានឈានជើងចូលសង្វៀន។

Synonyms: band, circle, chime, toll, call

Forms: rang, rung, ringing, rings