rogue
/roʊɡ/មនុស្សខិលខូច
- noun មនុស្សខិលខូច, មនុស្សបោកប្រាស់, ជនកំហូចa dishonest or unprincipled personមនុស្សមិនស្មោះត្រង់ ឬខ្វះសីលធម៌That rogue tricked me out of my money.
អាមនុស្សខិលខូចនោះបានបោកយកលុយរបស់ខ្ញុំបាត់។ - adjective ដែលបែកជួរ, ដែលលែងស្តាប់បង្គាប់, ដែលក្បត់វិន័យbehaving erratically, uncontrollably, or differently from what is expectedដែលប្រព្រឹត្តខុសប្រក្រតី លែងស្តាប់បង្គាប់ ឬលែងស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងThe rogue soldier refused to follow orders.
ទាហានបែកជួររូបនោះបានបដិសេធមិនព្រមធ្វើតាមបទបញ្ជា។
Synonyms: scoundrel, rascal, villain, rebel, renegade
Antonyms: conformist, saint
Forms: rogues
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
liable midst misery module mommy mosque moss nursery onion plague positively recruit sharply sincerely solidarity specialty supernatural thirteen tomb trademark trim umbrella voyage weaker
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.