rule

ច្បាប់

1. noun ច្បាប់, វិន័យ, បទបញ្ជា
   an official instruction that says what you must or must not do
   សេចក្តីណែនាំផ្លូវការដែលប្រាប់ពីអ្វីត្រូវធ្វើឬមិនត្រូវធ្វើ
   You must follow the school rules.
   អ្នកត្រូវតែគោរពតាមវិន័យសាលា។
2. verb គ្រប់គ្រង, ត្រួតត្រា
   to have the power and authority over a country or group
   មានអំណាចនិងសិទ្ធិអំណាចលើប្រទេស ឬក្រុមណាមួយ
   The king ruled the country for fifty years.
   ព្រះមហាក្សត្របានគ្រប់គ្រងប្រទេសអស់រយៈពេលហាសិបឆ្នាំ។
3. verb សម្រេច, វិនិច្ឆ័យ
   to make an official legal decision
   ធ្វើការសម្រេចសេចក្តីផ្លូវច្បាប់
   The judge ruled in our favor.
   ចៅក្រមបានសម្រេចឱ្យយើងឈ្នះក្តី។

Synonyms: law, regulation, govern, decree, order

Antonyms: disorder, lawlessness

Forms: rules, ruled, ruling