schismatic

ដែលបំបែកបក្សពួក

1. adjective ដែលបំបែកបក្សពួក, ដែលធ្វើឱ្យបែកបាក់
   characterized by or favoring division or separation, especially within a religious body
   ដែលចូលចិត្តបំបែកបំបាក់ ជាពិសេសនៅក្នុងស្ថាប័នសាសនា
   The schismatic group formed their own church.
   ក្រុមដែលបែកបាក់នោះបានបង្កើតព្រះវិហារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។
2. noun អ្នកបំបែកបក្សពួក, អ្នកបង្កការបែកបាក់
   a person who promotes or takes part in a schism
   បុគ្គលដែលជំរុញ ឬចូលរួមក្នុងការបំបែកបក្សពួក
   He was labeled a schismatic by church authorities.
   គាត់ត្រូវបានអាជ្ញាធរព្រះវិហារចាត់ទុកជាអ្នកបំបែកបក្សពួក។

Synonyms: separatist, heretic, dissident, divisive

Antonyms: orthodox, conformist

Forms: schismatics