scholar

អ្នកប្រាជ្ញ

1. noun អ្នកប្រាជ្ញ, បណ្ឌិត, អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ
   a specialist in a particular branch of study, especially the humanities
   អ្នកដែលមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះក្នុងមុខវិជ្ជាសិក្សាណាមួយ ជាពិសេសផ្នែកមនុស្សសាស្ត្រ
   She is a respected scholar of ancient history.
   នាងគឺជាអ្នកប្រាជ្ញដ៏គួរឱ្យគោរពម្នាក់ផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្របុរាណ។

Synonyms: academic, intellectual, researcher, expert, specialist

Antonyms: amateur, layman

Forms: scholars