scourge

គ្រោះមហន្តរាយ

1. noun គ្រោះមហន្តរាយ, ទុក្ខវេទនា, មហន្តរាយ
   something that causes great suffering or harm
   អ្វីមួយដែលបង្កឱ្យមានការឈឺចាប់ ទុក្ខវេទនា ឬការបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងខ្លាំង
   Poverty is a scourge on modern society.
   ភាពក្រីក្រ គឺជាគ្រោះទុក្ខវេទនាមួយក្នុងសង្គមសម័យទំនើប។
2. verb បង្កទុក្ខវេទនា, វាយនឹងរំពាត់
   to cause severe suffering to someone, or to whip someone severely
   បង្កទុក្ខទោសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់អ្នកដទៃ ឬវាយនឹងរំពាត់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ
   The nation was scourged by drought and famine.
   ប្រទេសជាតិនោះត្រូវបានញាំញីដោយគ្រោះរាំងស្ងួត និងទុរភិក្ស។

Synonyms: plague, affliction, torment, curse, whip

Antonyms: blessing, boon, comfort

Forms: scourged, scourging, scourges