seed

គ្រាប់ពូជ

1. noun គ្រាប់ពូជ, គ្រាប់
   the small hard part of a plant from which a new plant can grow
   ផ្នែកតូចរឹងនៃរុក្ខជាតិដែលអាចដុះចេញជារុក្ខជាតិថ្មី
   She planted tomato seeds in the garden.
   នាងបានដាំគ្រាប់ពូជប៉េងប៉ោះនៅក្នុងសួន។
2. verb ព្រោះគ្រាប់, ដាំគ្រាប់
   to sow seeds in the ground
   ព្រោះ ឬកប់គ្រាប់ពូជចូលទៅក្នុងដី
   The field was seeded with corn.
   វាលស្រែត្រូវបានគេព្រោះគ្រាប់ពោត។

Synonyms: grain, kernel, pip, sow, plant

Forms: seeds, seeded, seeding