shackle

ច្រវាក់ជើង

1. noun ច្រវាក់ជើង, ខ្នោះ, ចំណង
   a metal loop or ring used to fasten prisoners' wrists or ankles together
   កងដែក ឬច្រវាក់ប្រើសម្រាប់ចងដៃ ឬជើងអ្នកទោស
   The guard removed the shackles from the prisoner.
   ឆ្មាំបានដោះច្រវាក់ជើងចេញពីអ្នកទោស។
2. verb ដាក់ខ្នោះ, ចងច្រវាក់, រារាំង
   to fasten or limit with shackles
   ចង ឬឃុំឃាំងដោយច្រវាក់ ឬរារាំងសេរីភាព
   Strict rules shackle the company's innovation.
   ច្បាប់ដ៏តឹងរ៉ឹងបានរារាំងការច្នៃប្រឌិតថ្មីៗរបស់ក្រុមហ៊ុន។

Synonyms: fetter, handcuff, manacle, chain, restrain

Antonyms: free, liberate, release

Forms: shackled, shackling, shackles