shriek

ស្រែកចាច

1. verb ស្រែកចាច, ស្រែកខ្លាំងៗដោយភ័យ
   to make a short, very loud, high-pitched cry
   បន្លឺសំឡេងស្រែកខ្លាំងនិងស្រួយ ដោយសារការភ័យខ្លាច ឬរំភើប
   She shrieked when she saw a snake in the garden.
   នាងបានស្រែកចាចនៅពេលដែលនាងឃើញពស់នៅក្នុងសួន។
2. noun សំឡេងស្រែកចាច, សំឡេងស្រែកខ្លាំង
   a loud, high cry
   សំឡេងស្រែកខ្លាំងៗនិងស្រួយ
   A shriek of laughter came from the next room.
   សំឡេងស្រែកសើចកក្អាយបានបន្លឺឡើងចេញពីបន្ទប់ក្បែរនោះ។

Synonyms: scream, screech, yell, howl, squawk

Antonyms: whisper, murmur

Forms: shrieked, shrieking, shrieks