slap

ទះ

1. verb ទះ, ទះកំផ្លៀង
   to hit someone or something quickly with the palm of the hand
   វាយនរណាម្នាក់ ឬអ្វីមួយយ៉ាងរហ័សដោយបាតដៃ
   She slapped him across the face in anger.
   នាងបានទះកំផ្លៀងគាត់ដោយសារកំហឹង។
2. noun ការទះ, ការទះកំផ្លៀង
   a blow made with an open hand
   ការវាយមួយដៃដោយប្រើបាតដៃចំហ
   He received a sharp slap on the cheek.
   គាត់ត្រូវមួយកំផ្លៀងយ៉ាងដំណំលើថ្ពាល់។

Synonyms: smack, hit, strike, cuff, blow

Forms: slapped, slapping, slaps