sob

យំខ្សឹកខ្សួល

1. verb យំខ្សឹកខ្សួល, យំអណ្តឺតអណ្តក
   to cry noisily, taking in deep breaths
   យំឮសំឡេងខ្លាំងៗដោយដកដង្ហើមញាប់ៗ
   The child began to sob after losing his toy.
   ក្មេងនោះបានចាប់ផ្ដើមយំខ្សឹកខ្សួលបន្ទាប់ពីបាត់ប្រដាប់ក្មេងលេងរបស់ខ្លួន។
2. noun ការយំខ្សឹកខ្សួល, សំឡេងខ្សឹកខ្សួល
   an act or sound of crying noisily
   ទង្វើឬសំឡេងនៃការយំឮខ្លាំងៗ
   She could not hold back her sobs.
   នាងមិនអាចទប់ការយំខ្សឹកខ្សួលរបស់នាងបានឡើយ។

Synonyms: weep, cry, wail, whimper

Antonyms: laugh, chuckle

Forms: sobbed, sobbing, sobs