spear

លំពែង

1. noun លំពែង
   a weapon with a long wooden shaft and a pointed tip
   អាវុធមួយប្រភេទដែលមានដងវែង និងមានមុខស្រួចនៅខាងចុង
   Hunters used spears in ancient times.
   អ្នកប្រមាញ់បានប្រើលំពែងនៅសម័យបុរាណ។
2. verb ចាក់, ចាក់ដោយលំពែង
   to pierce or strike with a spear or other pointed object
   ចាក់ ឬដោតដោយលំពែង ឬវត្ថុស្រួច
   He speared a piece of meat with his fork.
   គាត់បានយកសមចាក់ដោតសាច់មួយដុំ។

Synonyms: lance, javelin, pike, pierce

Forms: speared, spearing, spears