spearhead

ដឹកមុខ

1. verb ដឹកមុខ, នាំមុខ, ផ្តួចផ្តើម
   to lead an attack, campaign, or movement
   ដឹកនាំការវាយលុក យុទ្ធនាការ ឬចលនាអ្វីមួយ
   She was chosen to spearhead the new marketing campaign.
   នាងត្រូវបានជ្រើសរើសឲ្យដឹកមុខយុទ្ធនាការទីផ្សារថ្មីនេះ។
2. noun ផ្លែកាំបិតលំពែង, ក្បាលលំពែង, កម្លាំងនាំមុខ
   the pointed tip of a spear, or a person/group leading an attack
   ចុងស្រួចនៃលំពែង ឬបុគ្គល/ក្រុមដែលឈានមុខគេក្នុងការវាយលុក
   The special forces acted as the spearhead of the invasion.
   កងកម្លាំងពិសេសបានធ្វើជាកម្លាំងនាំមុខនៃការលុកលុយនោះ។

Synonyms: lead, head, pioneer, initiate, champion

Antonyms: follow, trail

Forms: spearheaded, spearheading, spearheads