stem

ដើម

1. noun ដើម, ទង
   the main body or stalk of a plant or flower
   ផ្នែកសំខាន់ ឬទងនៃរុក្ខជាតិ ឬផ្កា
   He cut the flower at the stem.
   គាត់បានកាត់ផ្កានៅត្រង់ទង។
2. verb ទប់ស្កាត់, បញ្ឈប់
   to stop or slow down the flow or progress of something
   បញ្ឈប់ ឬពន្យឺតលំហូរ ឬការរីកចម្រើននៃអ្វីមួយ
   They tried to stem the flow of blood.
   ពួកគេបានព្យាយាមទប់លំហូរឈាម។
3. verb កើតចេញពី, មានប្រភពមកពី
   to originate or develop from something
   កើតចេញពី ឬមានប្រភពមកពីអ្វីមួយ
   His problems stem from stress.
   បញ្ហារបស់គាត់កើតចេញពីភាពតានតឹង។

Synonyms: stalk, trunk, stop, originate, halt

Antonyms: cause, encourage

Forms: stems, stemmed, stemming