stray

វង្វេង

1. verb វង្វេង, ដើរចេញឆ្ងាយ, វង្វេងផ្លូវ
   to move away from a group, path, or intended place
   ដើរចេញឆ្ងាយពីក្រុម ផ្លូវដើរ ឬកន្លែងកំណត់
   Do not stray from the path in the forest.
   កុំដើរវង្វេងចេញពីផ្លូវក្នុងព្រៃឱ្យសោះ។
2. noun សត្វអនាថា, សត្វអត់ម្ចាស់
   a domestic animal that is lost or has no home
   សត្វស្រុកដែលវង្វេង ឬគ្មានផ្ទះសម្បែង
   She adopted a stray cat from the street.
   នាងបានយកឆ្មាអនាថាមួយក្បាលពីតាមផ្លូវមកចិញ្ចឹម។
3. adjective អនាថា, អត់ម្ចាស់, តែលតោល
   having no home or wandering without purpose
   ដែលគ្មានផ្ទះសម្បែង ឬដើរតែលតោលគ្មានទិសដៅ
   A stray bullet hit the window.
   គ្រាប់កាំភ្លើងវង្វេងបានត្រូវចំបង្អួច។

Synonyms: wander, drift, roam, homeless, lost

Antonyms: stay, settled

Forms: strayed, straying, strays