stress

ស្ត្រេស

1. noun ស្ត្រេស, ភាពតានតឹង, ការព្រួយបារម្ភ
   mental or emotional strain or tension
   ភាពតានតឹងផ្នែកផ្លូវចិត្ត ឬផ្លូវអារម្មណ៍
   She suffers from work-related stress.
   នាងជួបប្រទះនូវភាពតានតឹងដោយសារការងារ។
2. verb សង្កត់ធ្ងន់, បញ្ជាក់
   to give particular emphasis or importance to something
   ផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ ឬបញ្ជាក់សារៈសំខាន់ទៅលើរឿងអ្វីមួយ
   The teacher stressed the importance of reading.
   គ្រូបានសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃការអាន។

Synonyms: strain, tension, pressure, emphasize, accentuate

Antonyms: relaxation, calm

Forms: stressed, stressing, stresses