stub

កន្ទុយសល់

1. noun កន្ទុយសល់, កំណាត់ដែលនៅសល់
   A short remaining piece of something that has been partly used or broken off.
   ផ្នែកខ្លីដែលនៅសល់ បន្ទាប់ពីប្រើប្រាស់ ឬបាក់បែក (ដូចជា កន្ទុយបារី កន្ទុយខ្មៅដៃ)។
   He put out the cigarette stub in the ashtray.
   គាត់បានពន្លត់កន្ទុយបារីក្នុងចានគោះបារី។
2. verb ទាត់ប៉ះជើង
   To accidentally strike one's toe against something hard.
   ទាត់ប៉ះមេជើង ឬម្រាមជើងនឹងរបស់រឹងដោយអចេតនា។
   I stubbed my toe on the leg of the table.
   ខ្ញុំបានទាត់ប៉ះមេជើងនឹងជើងតុ។

Synonyms: remnant, butt, end

Forms: stubs, stubbed, stubbing