stutter

និយាយត្រដិត

1. verb និយាយត្រដិត, ត្រដិត, ទាក់មាត់
   to talk with involuntary pauses and repetition of sounds
   និយាយដោយទាក់មាត់ ឬនិយាយពាក្យដដែលៗមិនរលូន
   He tends to stutter when he gets nervous.
   គាត់តែងតែនិយាយត្រដិតនៅពេលដែលគាត់ភ័យ។
2. noun ការនិយាយត្រដិត, ភាពត្រដិត
   a speech disorder characterized by repetition of sounds or involuntary pauses
   បញ្ហាការនិយាយដែលធ្វើឱ្យទាក់មាត់ ឬនិយាយពាក្យដដែលៗ
   She managed to overcome her childhood stutter.
   នាងបានព្យាយាមជំនះភាពនិយាយត្រដិតកាលពីកុមារភាពរបស់នាងបាន។

Synonyms: stammer, falter, stumble

Forms: stuttered, stuttering, stutters