succumb

ចុះចាញ់

1. verb ចុះចាញ់, ទន់ចិត្ត, បាក់ស្បាត
   to stop opposing someone or something; to yield to temptation or pressure
   ឈប់តស៊ូប្រឆាំង ឬព្រមចុះចាញ់ចំពោះការល្បួង ឬសម្ពាធ
   He succumbed to the temptation and ate the cake.
   គាត់បានចុះចាញ់ការល្បួង ហើយញ៉ាំនំខេកនោះ។
2. verb ស្លាប់, ទ្រាំមិនរួច
   to die from an illness or injury
   ស្លាប់បាត់បង់ជីវិតដោយសារជំងឺ ឬរបួស
   The patient succumbed to the infection after several days.
   អ្នកជំងឺបានទទួលមរណភាពដោយសារការឆ្លងរោគ បន្ទាប់ពីរយៈពេលពីរបីថ្ងៃ។

Synonyms: yield, surrender, submit, give in, perish

Antonyms: resist, survive, withstand

Forms: succumbs, succumbed, succumbing